راهکارهای علمی برای پیشگیری از پریایمپلنتایتیس
کنترل عفونت اطراف ایمپلنت در بیماران بلندمدت
[ بررسی آخرین دستورالعملهای علمی ITI و EFP درباره راهکارهای جراحی و مراقبتی برای کاهش ریسک عفونت اطراف ایمپلنت در بیماران بلندمدت و افزایش طول عمر درمان ]
مقدمه :
پریایمپلنتایتیس یکی از چالشهای اصلی درمان ایمپلنت در پیگیریهای بلندمدت است. شیوع آن در مطالعات معتبر بین ۲۰ تا ۴۵ درصد گزارش شده است (Renvert, 2020). هدف این مقاله ارائه راهکارهای مبتنی بر شواهد برای کاهش بروز عفونت اطراف ایمپلنت در بیماران بلندمدت است.
بخش اول: راهکارهای جراحی برای کاهش عفونت اطراف ایمپلنت
1) انتخاب سیستم ایمپلنت با سطح زیستسازگار و اتصال دقیق
ایمپلنتهایی با سطح moderately rough و پلتفورم سوئیچینگ، نفوذ باکتریها به میکروگپ را کاهش میدهند.
منبع: Wennerberg & Albrektsson, Clin Oral Implants Res, 2022.
2) موقعیتیابی سهبعدی صحیح (3D Implant Positioning)
– 1.5mm فاصله از دندان مجاور
– 3mm فاصله بین دو ایمپلنت
– 2–3mm عمق آپیکالتر از CEJ
عدم رعایت این اصول ریسک التهاب مزمن را افزایش میدهد.
منبع: Buser et al., Periodontology 2000, 2017.
3) مدیریت بافت نرم اطراف ایمپلنت
وجود حداقل ۲ میلیمتر بافت کراتینیزه اطراف ایمپلنت باعث کاهش التهاب و پلاک میشود.
روشها: CTG، FGG، ماتریسهای جایگزین بافت نرم.
منبع: Thoma et al., J Clin Periodontol, 2018.
4) کنترل آلودگی حین جراحی
– کلرهگزیدین ۰.۱۲٪
– ایرواسکالر استریل کمفشار
– حداقل تماس ایمپلنت با محیط
منبع: Schwarz et al., Clin Oral Implants Res, 2021.
5) انتخاب اباتمنت با دقت بالا
اباتمنت تیتانیومی با ماشینینگ دقیق کمترین نفوذ باکتری را دارد.
منبع: Canullo et al., Implant Dent, 2019.
بخش دوم: راهکارهای نگهداری (Maintenance) در بیماران بلندمدت
1) برنامه پایش دورهای
– پروبینگ با فشار ≤0.25N
– رادیوگرافی سالانه
– ارزیابی خونریزی و ترشح
بیماران پرخطر به پیگیریهای کوتاهتر نیاز دارند.
منبع: Renvert & Polyzois, 2020.
2) ابزارهای پاکسازی حرفهای
بهترین ابزارهای بدون آسیب به سطح ایمپلنت:
– Air‑polishing پودر اریتیتول
– Curette تیتانیومی
– لیزر Er:YAG
استفاده از ابزار فولادی توصیه نمیشود.
منبع: Schwarz et al., 2022.
3) آموزش بیمار
– برس بیندندانی مخصوص ایمپلنت
– Water flosser
– دهانشویه CHX یا CPC در دورههای محدود
منبع: Sahrmann et al., J Dent Res, 2020.
4) کنترل فاکتورهای سیستمیک
سیگار، دیابت کنترل نشده (HbA1c>7)، خشکی دهان ریسک پریایمپلنتایتیس را افزایش میدهند.
منبع: Monje et al., J Periodontol, 2019.
در صورت بروز عفونت اطراف ایمپلنت
درمانهای غیرجراحی:
– پاکسازی مکانیکی
– Air‑polishing
– لیزر Er:YAG
– آنتیبیوتیک سیستمیک در موارد شدید
درمانهای جراحی:
– Flap access
– پاکسازی و decontamination سطح رزوهها
– Grafting استخوانی
– Implantoplasty در رزوههای آلوده
منبع: Jepsen et al., EFP S3 CPG, 2023.
جمعبندی
جلوگیری از عفونت اطراف ایمپلنت نیازمند رعایت همزمان سه محور است:
1) جراحی دقیق و انتخاب صحیح سیستم ایمپلنت
2) طراحی پروتزی با دسترسی بهینه برای پاکسازی
3) برنامه نگهداری منظم و فعال
طبق مطالعات ITI، رعایت این سه محور میتواند ریسک پریایمپلنتایتیس را تا ۵۰٪ کاهش دهد.
——————————————————-
منابع:
– Wennerberg & Albrektsson, 2022
– Buser et al., 2017
– Thoma et al., 2018
– Schwarz et al., 2021
– Canullo et al., 2019
– Jepsen et al., EFP S3 Guideline, 2023
بدون دیدگاه